Migdałek gardłowy (trzeci migdałek) znajduje się w górnej części gardła, w tzw. nosogardle, tuż za jamą nosową. Składa się licznych pasm tkanki limfatycznej i ma aerodynamiczny kształt, tak aby nie zaburzać przepływu powietrza przez nos.

     

    Migdałek trzeci obok migdałków podniebiennych, trąbkowych i językowych, stanowi istotną część systemu odpornościowego tworząc tzw. barierę immunologiczną. Pofałdowanie migdałka sprawia, że zwiększa się powierzchnia kontaktu z antygenami, przez co wydłuża się czas wystąpienia odpowiednich reakcji obronnych.

     

    Migdałek gardłowy zaczyna rozwijać się zaraz po urodzeniu. W okresie wczesnego dzieciństwa rośnie niezwykle intensywnie. Jest on bardzo ważny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, gdyż będąc częścią układu odpornościowego chroni dziecko przed bakteriami, wirusami i innymi patogenami ze środowiska zewnętrznego. Wraz z wiekiem migdałek gardłowy ulega wyraźniejszemu zmniejszeniu, jego rola w dojrzewającym układzie odpornościowym traci na znaczeniu. W kolejnych latach życia zanika. W związku z tym przerost trzeciego migdałka u dorosłychzdarza się bardzo rzadko. Najczęściej występuje u dzieci od 3. do 6. roku życia.

     

    Dlaczego dochodzi do przerostu migdałka?

    Najczęstszą przyczyną przerostu migdałka gardłowego są nawracające, przewlekłe stany zapalne górnych dróg oddechowych oraz jamy ustnej. Większości infekcji w obrębie górnych dróg oddechowych, towarzyszy odczynowe powiększenie się skupisk tkanki limfatycznej. Długotrwała stymulacja tkanki limfatycznej tej okolicy, może powodować wówczas trwałe lub przejściowe powiększenie migdałka. Czynniki cywilizacyjne, liczne alergie, częste przebywanie dzieci w grupach rówieśniczych sprawiają, iż stany zapalne górnych dróg oddechowych często występują w wieku rozwojowym. Migdałki ulegają tzw. przerostowi patologicznemu i – zamiast bronić przed infekcją – stają się jej źródłem.

     

    Wskazania

    Uciążliwych objawów spowodowanych przerostem migdałka jest wiele. Może być to: niedotlenienie a co za tym idzie, notoryczne zmęczenie, senność.

    U dziecka oddychającego przez usta pozycja języka jest niska, nie ma on kontaktu z podniebieniem, dodatkowo policzki naciskają na wyrostki zębodołowe, co w konsekwencji powoduje zwężenie szczęki (gotyckie podniebienie) oraz następujące wady zgryzu:

    • Zgryz krzyżowy – boczny (jedno lub obustronny)
    • Protruzja (wychylenie) siekaczy górnych
    • Stłoczenia
    • Czynnościowe zbaczanie żuchwy
    • Tyłożuchwie lub tyłozgryz

     

    Dziecko oddychające przez usta bywa narażone na częste przeziębienia, ponieważ wdychane przez usta powietrze nie ulega oczyszczeniu, ogrzaniu oraz nawilżeniu. Znacząco wzrasta również ryzyko próchnicy.

    Zarówno laryngolodzy jak i lekarze dentyści podkreślają jak ogromne znaczenie w przypadku przerostu trzeciego migdałka ma zarówno profilaktyka, jak i leczenie.

     

    Profilaktyka i leczenie

    Dzieci z przerostem układu limfatycznego gardła można leczyć operacyjnie. Wykonując adenoidektomię (chirurgiczne wycięcie migdałka gardłowego) i tonsillektomię (usunięcie migdałków podniebiennych), usuwa się przeszkodę utrudniającą połykanie i oddychanie. Udrożnienie nosogardła odblokowuje trąbkę słuchową, powraca zatem możliwość wentylacji ucha środkowego, następuje osuszenie jamy bębenkowej i poprawa słuchu oraz wraca możliwość prawidłowego rozwoju mowy.

    Co robić w sytuacji, gdy na skutek nieprawidłowego oddychania, doszło już do zwężenia szczęki?

    Należy podjąć leczenie jak najszybciej. Im dziecko młodsze, tym szybciej udaje się uzyskać pożądany efekt. Leczenie jest też mniej obciążające dla dziecka – odbywa się za pomocą aparatu ortodontycznego. U dorosłych można poszerzyć szczękę tylko chirurgicznie.

     

     

     


    GALERIA